Sutki

Wracałem kiedyś pociągiem z dośc dalekiej podróży. Obskurny wagon z przedziałami, zatłoczony korytarz. Kilka metrów dalej – dziewczyna, wpatrzona w okno. Pewnie też skądś wracała. Zadzwoniła jej komórka. I nagle – trudno określić moment – w momencie spojrzenia na wyświetlacz albo na samym poczatku rozmowy, przez stanik i bluzkę zaczęły się przebijać sutki. Na tyle wyraźnie, że błyskawicznie przyciągnęły moje oko. Zniknęły krótko po rozmowie, zresztą nie była to rozmowa, tylko raczej szczebiot.

Rozrzewniłem się wtedy, pamiętam dobrze. Zrobiło się cieplej i radośniej. Pomyślałem sobie: „Co za szczęśliwy facet, chciałbym żeby na mnie ktoś tak reagował”.

Wczoraj wieczorem przypadkowo przypomniał mi się ten moment w rozmowie ze znajomą na komunikatorze. Napisała mi: „chciałabym mieć kogos, na kogo tak bym reagowała…”.

W gruncie rzeczy, przecież o to nam wszystkim chodzi, prawda?

2 comments to Sutki

Leave a Reply

 

 

 

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>